|
Een stappenplan
U besluit om een gesprek aan te gaan over een meningsverschil. U wilt dit op een rustige, heldere manier doen, want u heeft besloten een uitbarsting te vermijden. Dan is het belangrijk dit gesprek goed voor te bereiden, goed te weten wat u verwacht en welke afloop u zou willen. Hieronder schetsen wij u een stappenplan met aandachtspunten voor de voorbereiding, het gesprek zelf en de afronding ervan. Voor kleine meningsverschillen zult u dit stappenplan veel te uitgebreid vinden. Maar ook dan kan het helpen in gedachten even snel alle aandachtspunten na te lopen.
1. De voorbereiding
Voordat u het gesprek aangaat, is vanzelfsprekend het allerbelangrijkste dat u weet wat u wilt. In een conflict of meningsverschil neemt u stelling. Maar pas als u er over praat weet de ander wat die stelling is. Want die ander heeft misschien geen idee. Erover praten biedt de ander dan ook de mogelijkheid om uw stelling respecteren. Communiceert u er niet over, dan krijgt de ander die kans niet. Uw mening is dan onduidelijk en wordt niet gehonoreerd. Met alle frustraties van dien.
Stel uzelf de volgende vragen: - Wat wil ik en waarom (argumenten)? - Gaat het conflict over taken/werkaangelegenheden of gaat het over verhoudingen/omgaan met elkaar? Of beide? - Welke gevoelens spelen mee? En bent u van plan deze mee te nemen in het gesprek? - Hoe belangrijk is het voor u? - Wat kost het conflict u aan tijd en energie, sfeer op de werkplek, relaties met collega's als u het conflict aangaat? En heeft u dat er voor over? - Wat verwacht u dat de ander wil? Welk standpunt zal hij of zij innemen? Hoe zal hij of zij reageren als u het gesprek aangaat? - Welk resultaat verwacht u? Bent u eventueel bereid tot een compromis?
Door al deze vragen voor uzelf na te lopen bent u meer voorbereid op het verloop van het gesprek. U kijkt alvast verder dan het 'vertellen wat u er van vindt'. Kijk ook wanneer u het gesprek kunt aangaan. Kies een rustig moment op een rustige plek, maak eventueel een afspraak met de ander, en stel het niet te lang uit.
2. Het gesprek zelf
Stap 1: uw standpunt formuleren De eerste stap in het gesprek zelf is: uitspreken wat u wilt. Uw standpunten formuleren en zorgen dat de ander begrijpt wat u bedoelt. Hierbij gelden voor een groot deel de gespreksregels die ook bij 'Assertiviteit' worden beschreven, zoals: - praat in ik-termen ("ik vind dat.." in plaats van "men vindt…" of "het is nu eenmaal…") U wilt de ander duidelijk maken dat u vindt dat u iets toekomt, duidelijk maken dat u graag wilt dat de ander rekening met u houdt, iets teruggeeft, u op een bepaalde manier benadert, bepaalde taken anders organiseert, u vindt dat het budget anders verdeeld hoort te worden etc. etc. - vecht niet gemeen. Vermijd het inzetten van de conflictstrategieën die beschreven zijn onder 'Alle wapens in de strijd' - ga niet generaliseren (altijd, iedereen, niets), hou het bij deze situatie en blijf bij het onderwerp - haal geen oude koeien uit de sloot - haal er geen derden bij. Het gaat nu over uw mening/idee/gevoel - geef geen oordeel over de ander: je bent lui, dom …….. Zeg hooguit iets over wat u vindt of ziet wat de ander doet (of niet doet) - hou geen lange monologen: wees concreet en hou het kort en bondig en vermijd een emotioneel relaas.
Stap 2: weet wat de ander wil Als u uw standpunt heeft verwoord is het belangrijk om goed te luisteren naar wat de ander wil. Vraag daar naar en luister goed naar de ander. Hou daarbij een aantal aandachtspunten in de gaten: - Respecteer dit standpunt van de ander, laat de ander in zijn of haar waarde. Ook al bent u het er niet mee eens. Vanuit een situatie van wederzijds respect is het veel makkelijker om te komen tot een voor beide p
 top van de pagina
| |
Spanningsklachten
Een enkele keer hoofdpijn hebben is niet ongewoon. Net als een keer maagpijn, of
prikkelbaar zijn door de drukte. Niets om u zorgen over te maken dus. Of toch….?
Hoe staat het met uw spanningsklachten?
|
|